Travel Blog illiw Photography Reporter

Ik ben in Lith. Dat is het het kleine iets wat verslapen dorp aan de Waal.
Dat de weervoorspellers met hun slechte voorspellingen niet altijd gelijk hebben laat deze avond zien.
Voorbij de kleine kerk hangt een licht groen doek. Trammelant staat erop. Het was een beetje lastig op de web-site aangegeven, maar nu ben ik op de juiste locatie.

Mijn auto kan ik makkelijk aan de straatrand parkeren. Direct achter mij wordt ook een auto geplaatst. De achterklep daar gaat open, en er worden stoelen eruit gehaald. Even later passeert een jonge vrouw op een fiets, op haar bagagedrager ligt ook een ingeklapte tuinstoel. Voorbij de kerk het pad in, kom ik in een klein parkje terecht. In de schaduw van enkele bomen is een podium opgebouwd. Wat een mooie plekje! Over een heup hoog muurtje kijk ik uit op het avondlijke wateroppervlak van de traag stromende Maas.

Voor het podium heeft al wachtend publiek op zelf meegebrachte stoelen en banken plaatsgenomen. Tja ik ben niet zo goed voorbereid, en leun dus tegen het muurtje.

Dan begint de voorstelling geen voorhang geen avanceerde techniek geen geluidsinstallatie. Het is theater puur.
Mijn aandacht wordt gevangen, en ik volg de spelers in het verhaal. Het wordt langzaam donker. En nu zijn ze echt levend de karakters van het stuk.
Alles menselijke komt aan bod overmoed, jaloezie, seks, het geld, domheid, geldingsdrang, en natuurlijk de teleurstelling. Ik moet lachen, ik twijfel, ik ben even bang, ontroert, en betoverd.

Eigenlijk is dit niet meer Lith, en de wat koude muur in het kerkparkje, maar toch. Als ik hoop er moge nu toch echt een ambulance te hulp schieten, hoor ik ze al; maar dan besef ik dat dit geluid afkomstig is van een stel ganzen die laag over de Maas vliegen. En zo gaat het verhaal verder zonder ambulance.

En dan, veel te snel, is het voorbij. Naar ruim applaus verlaten de acteurs het podium en mengen zich met een borden bewapend onder het publiek. Dat wordt nu om een bijdragen gevraagd. Maar die geef ik natuurlijk graag.

Samen met het publiek wordt gepraat, discuteert, vrienden begroeten zich. Hier is geen kleedruimte, of aparte uitgang.

Een gedeelte van het publiek wandelt nu samen met de theatergroep naar een café dicht bij. En toen ik later deze gezellige groep achter liet was de verwachting, dat de avond nog lang niet over zou zijn. Dit is echt theater om aan te raken. Theater plus!

Voor verdere informatie over Trammelant Theatergroep

Share on Facebook